Disse un infante ante sa companha

Wikisource, a biblioteca livre
Ir para: navegação, pesquisa
Disse un infante ante sa companha
por Fernando Esquío
Text document with red question mark.svg
Cancioneiro da Biblioteca Nacional 1607, Cancioneiro da Vaticana 1140

Disse un infante ante sa companha
que me daría besta na fronteira,
e non será ja murzela nen veira,
nen branca, nen vermelha, nen castanha;
pois amarela nen parda non for,
a pran será a Besta Ladrador,
que lh'adurán do reino de Bretanha.

E tal besta como m'el ha mandada,
non foi homen que lhe visse as semelhas;
nen ten rostro, nen olhos, nen orelhas,
nen é gorda, nen magra, nen delgada,
nen é ferrada, nen é por ferrar,
nen foi homen que a visse enfrear;
nen come herva, nen palha, nen cevada.

Atal besta mi ha mandada este infante;
ben vo-lo juro, amigos, sen falha,
non sei eno mundo haver que a valha:
non vai a çaga, nen vai adeante,
e ben vos juro par Nostro Senhor
..........pois nós morrermos, non for
non............... e foron........................-ante.

Tal rapaz que lh'ha mester desta besta,
eu cuido ben que lho tenho achado:
que a seu dono non peça bocado,
que prol nen coita non vos tenha desta,
e non ande triste nen ande ledo,
nen vaa deante, nen a derredo,
e nunca comia, nen beva, nen vesta.

Ferramentas pessoais
Espaços nominais

Variantes
Acções
Navegação
Imprimir/exportar
Ferramentas