Grave día naceu, senhor

Wikisource, a biblioteca livre
Ir para: navegação, pesquisa
Grave día naceu, senhor
por Pero Garcia de Ambroa
Text document with red question mark.svg
Cancioneiro da Biblioteca Nacional 73

Grave día naceu, senhor,
quen se de vós houv'a partir,
e se teve por devedor
de vos amar e vos servir,
como m'eu de vós partirei.
Ora, quando m'alongarei
de vós, viverei sen sabor.

En tal coita me vi, senhor,
que sol non vos ousei falar
en vós; en lezer e sabor
haviades de me matar,
ca me non quisestes catar
dos olhos, nen me preguntar
por que havía tal pavor.

Que sol non vos ousei dizer
o porque eu fora alí
u vos achei, e máis temí
de vós pesar én ca morrer,
como ora por vós morrerei.
E vejo que mal baratei
que ante non morrí logu'i.

Ca mui maior coita haverei,
senhor, de quand'eu de vós hoer
desamor vosso e tever;
este joguete cerrarei
convosco e vosso serei,
mentr'eu viver, e guisarei
como haja vosso desamor.

Mentre vos eu poder servir,
vosso desamor haverei,
ca non hei eu a vós fogir,
nen outra senhor filharei
que me de vós possa én partir;
mais leixar-me-vos-ei matar,
pois m'outro conselho non sei.